Fundacja PWPW

Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy na obchodach Dnia Dziecka w Domu Dziecka przy ul. Międzyparkowej

Z ogromną radością przedstawiciele Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy uczestniczyli w dniu 18 czerwca 2026 r. w wyjątkowym wydarzeniu zorganizowanym z okazji Dnia Dziecka

Z ogromną radością przedstawiciele Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy uczestniczyli w dniu 18 czerwca 2026 r. w wyjątkowym wydarzeniu zorganizowanym z okazji Dnia Dziecka (w trochę późniejszym terminie) w Domu Dziecka przy ul. Międzyparkowej w Warszawie.
Szczególnym momentem był przygotowany specjalnie dla wychowanków spektakl, stworzony i wyreżyserowany przez kadrę Domu Dziecka. Jak co roku, przedstawienie dostarczyło wszystkim wielu emocji, uśmiechów, ale także wzruszeń.
Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy z dumą wsparła to wydarzenie i miała zaszczyt być częścią tego wyjątkowego dnia. Takie chwile przypominają nam, jak wielką siłę mają zaangażowanie, serce i wspólnie spędzony czas.
Dziękujemy Pani Dyrektor oraz całemu zespołowi Domu Dziecka za zaproszenie, serdeczne przyjęcie i stworzenie niezapomnianej atmosfery. Dzień Dziecka to przede wszystkim radość dzieci i tej radości podczas naszego spotkania nie brakowało.

Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy wsparła wydanie książki Teresy Czerniewicz-Umer pt. Żabińscy. Cóż to była za rodzina!

Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy, mając na celu utrwalanie i upowszechnianie wiedzy historycznej na temat działalności podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej i Powstania Warszawskiego, w tym w szczególności działalności oddziału PWB/17/S, wsparła wydanie książki Teresy Czerniewicz-Umer na temat rodziny Żabińskich.

Centralną postacią książki Żabińscy. Cóż to była za rodzina! jest Jan Żabiński – zoolog, dyrektor warszawskiego ogrodu zoologicznego, żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, uczestnik Powstania Warszawskiego i jeniec niemieckich oflagów. W czasie okupacji wraz z żoną Antoniną, pisarką, ukrywał Żydów na terenie zoo. Po wojnie odbudowywał ogród, był promotorem restytucji żubra w Puszczy Białowieskiej oraz zasłynął jako autor książek i popularnych audycji radiowych.

Poznajemy także dzieje jego przodków: dziadka Jana Stefana – urzędnika skarbowego i wolnomularza, ojca Jana – rejenta i wybitnego szachisty oraz historię jego silnych, wykształconych i odważnych sióstr: Marii Czerniewiczowej, współtworzącej z mężem życie gospodarcze Kłodawy; Hanny Petrynowskiej ps. Rana, lekarki Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych, zamordowanej w 1944 roku na terenie zakładu wraz z najciężej rannymi, których nie zdołano ewakuować po wycofaniu się powstańców; oraz Józefy Zaorskiej, chemiczki i żony kujawskiego administratora, aktywnej w sprawach społecznych.

Autorka Teresa Czerniewicz-Umer, członkini rodziny, prowadzi czytelnika przez dramatyczne i ciepłe zarazem momenty prywatnego życia wielopokoleniowej rodziny, ukazane na tle dwóch totalitaryzmów. Sięga do licznych źródeł – prasy, archiwaliów, dokumentów i wspomnień – tworząc opowieść opartą na faktach, a zarazem żywą i empatyczną.

To książka o patriotyzmie i humanitaryzmie, o odpowiedzialności za bliskich, za prześladowanych, za pracę, za zwierzęta, za kraj. O ludziach, którzy nie stali obok historii, lecz żyli w jej samym środku.

Serdecznie zachęcamy do lektury tej wyjątkowej publikacji, dzięki której będziecie mogli Państwo zapoznać się z losami rodziny dr Hanny Petrynowskiej ps. Rana, której historia życia przeplata się z dziejami wojennej Wytwórni. Doktor Petrynowska została lekarzem fabrycznym w PWPW po aresztowaniu jej męża Mariana, który był jej poprzednikiem na tym stanowisku. Była szefową sekcji sanitarnej samodzielnej grupy PWB/17/S, a podczas Powstania Warszawskiego zorganizowała w PWPW punkt opatrunkowy, przekształcony później w szpital polowy. W czasie opuszczania Wytwórni przez załogę dobrowolnie pozostała z ciężko rannymi i została zabita w czasie wykonywania obowiązków lekarskich. Doktor Rana została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.

Opracowano na podstawie materiału prasowego Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”.

Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy wyróżniona odznaczeniem „Dumni z Powstańców”

Z dumą i ogromną satysfakcją informujemy, że Fundacja PWPW im. Juliusza Kuleszy została wyróżniona przez Komitet Społeczny ds. obchodów 80. rocznicy Powstania Warszawskiego odznaczeniem „Dumni z Powstańców”.

Odznaczenie zostało przyznane podczas uroczystości, która dziś odbyła się w Sali Balowej Pałacu na Wyspie w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie. Monika Olbryś, Prezes Zarządu Fundacji PWPW, odebrała medal okolicznościowy z rąk Jana Witkowskiego ps. Jaś – Powstańca Warszawskiego.

To wyjątkowe wyróżnienie Fundacja PWPW otrzymała za wspieranie inicjatyw upamiętniających Powstanie Warszawskie oraz działalność edukacyjną na rzecz popularyzowania historii Polskiego Państwa Podziemnego oraz zaangażowanie w przedsięwzięcia z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu, wspieranie projektów historycznych i edukacyjnych, przypominających o działalności pracowników Wytwórni w konspiracji oraz o walkach o Redutę PWPW w czasie Powstania Warszawskiego.

W gronie wyróżnionych, do którego dziś dołączyliśmy znajdują się tak uznane instytucje jak: Muzeum Powstania Warszawskiego, Instytut Pamięci Narodowej czy Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Uczczenie pamięci Juliusza Kuleszy na stadionie warszawskiej Polonii

Pierwszy gwizdek sędziego przed meczem warszawskiej Polonii z mielecką Stalą został poprzedzony minutą ciszy w intencji pamięci Juliusza Kuleszy – Powstańca Warszawskiego, a także zagorzałego kibica Czarnych Koszul, czyli piłkarskiej drużyny z Muranowa.

Rozgrywany na stadionie przy Konwiktorskiej mecz o awans do ekstraklasy był pierwszym spotkaniem obu drużyn po zimowej przerwie. Z uwagi na szczególny charakter meczu, na trybunach boiskowe zmagania obserwowali przedstawiciele PWPW S.A. i Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy: Justyna Wasińska, Członkini Zarządu PWPW, oraz Monika Olbryś, Prezes Zarządu Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy. W przerwie meczu obie panie i przedstawiciel Zarządu Polonii w asyście sztandaru trzymanego przez młodzików Polonii wyszli na murawę, gdzie uczczono pamięć Julka, a także podkreślono, że zarówno Polonia, jak i Wytwórnia były ważnymi instytucjami w jego życiu.

Spotkanie zakończyło się pewnym zwycięstwem Polonii aż 5:2, a strzelcami bramek byli: Dadok, Zjawiński, Salihu, Durmus i Kostorz. Mecz od pierwszej do ostatniej minuty trzymał w ogromnym napięciu, a pierwsza połowa zakończyła się zaledwie jednobramkowym prowadzeniem Czarnych Koszul. Bardzo dobry wynik tej potyczki zaowocował umocnieniem się na pozycji dającej szansę gry w barażach i niewielką stratą do drugiej lokaty, która gwarantuje bezpośredni awans do Ekstraklasy, za co oczywiście wszyscy trzymamy kciuki!

Juliusz Kulesza od zawsze kibicował warszawskiej Polonii, był jej zagorzałym fanatykiem. W 1938 roku poszedł na pierwszy w swoim życiu mecz piłkarski na stadionie przy ulicy Konwiktorskiej rozgrywany pomiędzy Czarnymi Koszulami a Warszawianką. Derby Warszawy zakończyły się takim samym wynikiem jak niedzielny mecz ze Stalą, czyli 5:2 dla Polonii, a także… rozpoczęciem wielkiej miłości Juliusza Kuleszy do drużyny z Muranowa.

Przez ponad 80 lat „Julek” obserwował z trybun Polonii nie tylko zdobywane dwukrotnie mistrzostwo Polski, lecz i tułaczkę po niższych ligach. Pan Juliusz zawsze wierzył, że Polonia wróci do ekstraklasy i ponownie zacznie sięgać po futbolowe laury, bo jak sam podkreślał: „Nie sztuką jest być kibicem drużyny, która jest na szczytach. Sztuką jest być nim w biedzie, w doli i niedoli”.

Ostatnim meczem, który na żywo z trybun obserwował Pan Juliusz, było spotkanie z Termalicą Nieciecza. Odbyło się ono 30 września 2024 r. i zakończyło się zwycięstwem drużyny gości. Jeżeli więc Pan Juliusz oglądał niedzielny mecz z trybuny „Niebo”, to na pewno uśmiechnął się po końcowym gwizdku, a następnie analizował szansę swojej ukochanej drużyny na powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej, bo zobaczenie Czarnych Koszul na ekstraklasowych boiskach było jego ogromnym marzeniem towarzyszącym mu w ostatnich latach życia.

[Tekst został opublikowany w miesięczniku Życie Wytwórni nr 4/1280, a jego autorem jest Michał Przyborowski]

Pierwsza rocznica śmierci Juliusza Kuleszy, ps. Julek

Przedstawiciele Zarządu PWPW S.A. i Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy uczcili pamięć i złożyli wieńce na grobie Pana Juliusza Kuleszy, ps. Julek na Cmentarzu Bródnowskim.

Przedstawiciele Zarządu PWPW S.A. i Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy uczcili pamięć i złożyli wieńce na grobie Pana Juliusza Kuleszy, ps. Julek na Cmentarzu Bródnowskim.

W delegacji uczestniczyły Justyna Wasińska, Członkini Zarządu PWPW S.A. oraz Monika Olbryś, Prezes Zarządu Fundacji PWPW im. Juliusza Kuleszy.

Juliusz Kulesza od zawsze związany był z Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych. Przed II wojną światową pracowali tu jego rodzice, a on sam w 1942 roku został praktykantem na stanowisku rysownika litograficznego w wytwórnianej Pracowni Artystycznej.

W Powstaniu Warszawskim był żołnierzem Armii Krajowej – najpierw jako łącznik, a następnie strzelec „Julek” w oddziale PWB/17/S. Od drugiego dnia Powstania do 26 sierpnia 1944 r. uczestniczył w walkach o Redutę PWPW.

Został odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej i Warszawskim Krzyżem Powstańczym. W 2018 roku został awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego. W 2023 roku został Honorowym Obywatelem m.st. Warszawy.

Juliusz Kulesza odszedł 5 lutego 2025 r. w wieku 96 lat.

Pan Juliusz nadal jest w naszych sercach wielkim, skromnym człowiekiem, którego całe życie przeplatało się z historią PWPW i który na zawsze pozostanie jej ważną częścią.

Cześć Jego Pamięci! Cześć i Chwała Bohaterom!

Wspieramy remont zabytkowych krużganków

Fundacja PWPW wsparła remont zabytkowych krużganków znajdujących się na terenie klasztoru przy ul. Senatorskiej 31.

Fundacja PWPW wsparła remont zabytkowych krużganków znajdujących się na terenie klasztoru przy ul. Senatorskiej 31.

Fundacja PWPW jako odpowiedzialna i zakorzeniona w historii Warszawy wsparła w formie darowizny pieniężnej inicjatywę remontu krużganków znajdujących się na trenie Parafię Świętego Antoniego z Padwy w Warszawie przy ul. Senatorskiej 31 w Warszawie. Celem udzielonego wsparcia jest zabezpieczenie, konserwacja i renowacja krużganków kościoła, zgodnie z obowiązującymi zasadami ochrony zabytków i standardami konserwatorskimi, co przyczyni się do zachowania tego wyjątkowego miejsca o wartości kulturowej i historycznej dla przyszłych pokoleń Warszawy i oraz w znacznym stopniu przysłuży się ochronie dziedzictwa kulturowego i zachowania obiektów o znaczeniu historycznym.

Prowadzące do kościoła św. Antoniego z Padwy tuż przy wejściu do Ogrodu Saskiego – Krużganki to niezwykłe i bardzo poruszające miejsce na mapie Warszawy. Zostały tu umieszczone tablice upamiętniające wielkich Polaków, Bohaterów Ojczyzny , a przede wszystkim Powstańców Warszawy.

Krużganki są związane z wydarzeniami z czasów Powstania Warszawskiego, które miały miejsce także na terenie PWPW, bowiem jedna z zabytkowych tablic poświęcona jest pamięci rodziny kapitana Wiktora Korwin-Milewskiego oraz jego żonie Joannie i córkom: Ewie (12 lat), Barbarze (6 lat), Alicji (4 lata) i trzymiesięcznej Małgosi. Rodzina ta została zamordowana na terenie Wytwórni pod koniec sierpnia 1944 roku.

Niestety, czas odcisnął na krużgankach mocne piętno, stąd miejsce to pilnie wymaga koniecznego remontu. Przekazana przez Fundację PWPW darowizna zostanie wydatkowana na kontynuację kompleksowego remontu przestrzeni krużganków i dziedzińca przed kościołem, takie jak: modernizacja i remont instalacji technicznych, elektrycznej, sanitarnej, koszty architektury zieleni lub ułożenia nowej nawierzchni na terenie dziedzińca.

Niniejsze wsparcie zostało zainicjowane przez Członkinię Zarządu PWPW S.A., Panią Justynę Wasińską, a pomysł ten spotkał się z aprobatą i uznaniem ze strony Zarządu Fundacji, w skład którego wchodzą Monika Olbryś i Piotr Sitko.

Zachęcamy wszystkich do wspierania tej szlachetnej inicjatywy poprzez prowadzoną zbiórkę pod adresem: https://www.siepomaga.pl/uratuj-kruzganki

Zapraszamy do obejrzenia filmu Krużganki (reż. Grzegorz Waller)

Fundacja PWPW

Fundacja PWPW wspiera młodych lekkoatletów

Już po raz trzeci Fundacja PWPW wsparła Polski Związek Lekkiej Atletyki przy organizacji jednego z najważniejszych programów dla dzieci i młodzieży w polskiej lekkiej atletyce. 13 września 2025 roku Białystok stał się lekkoatletyczną stolicą Polski, a wszystko to za sprawą odbywającego się finału imprez Lekkoatletyczne Nadzieje Olimpijskie.

575 zawodników z całej Polski spotkało się na stadionie „Zwierzyniec”, a ich rywalizację obserwowali i gorąco dopingowali m.in. mistrzyni świata i rekordzistka Polski w skoku wzwyż Kamila Lićwinko, Wojciech Nowicki mistrz olimpijski w rzucie młotem, Joanna Fiodorow — medalistka mistrzostw Europy w rzucie młotem, Tomasz Szymkowiak — olimpijczyk w biegu na 3000 m z przeszkodami czy Anna Jesień — olimpijka, brązowa medalistka mistrzostw Europy w biegu na 400 m przez płotki.

Zawodnicy startowali w lekkoatletycznym dwuboju, wybierając jedną konkurencję biegową oraz jedną techniczną. Do wyboru były biegi na 60, 300 i 600 metrów oraz skok w dal, skok wzwyż i rzut piłeczką palantową, a zmaganiom przyglądała się również Prezes Fundacji PWPW – Monika Olbryś, która jest już stałym gościem finału Lekkoatletycznych Nadziei Olimpijskich.

Finał w Białymstoku był nie tylko okazją do sportowej rywalizacji, lecz także świętem całej lekkoatletycznej społeczności. Organizatorzy podkreślali, że celem projektu jest inspirowanie młodych ludzi do uprawiania sportu, odkrywanie talentów oraz udowadnianie, że lekkoatletyka to dyscyplina dostępna dla każdego.

Bardzo się cieszę, że Fundacja PWPW angażuje się w tak ciekawe inicjatywy i jestem przekonana, że dziś na stadionie obserwowałam rywalizację niejednego przyszłego polskiego mistrza olimpijskiego – mówiła zaraz po zakończeniu sportowych zmagań Monika Olbryś reprezentująca Fundację PWPW.

Fundacja PWPW wydawcą ostatniej książki Juliusza Kuleszy

Podczas obchodów 81. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego zaprezentowała została ostatnia książka Juliusza Kuleszy pt. Spotkania.

Fundacja PWPW podczas obchodów 81. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego oraz zdobycia przez Powstańców gmachu Wytwórni zaprezentowała ostatnią książkę Juliusza Kuleszy pt. Spotkania.

Spotkania to swoiste pożegnanie i post scriptum do wspomnień Juliusza Kuleszy, wydanych pięć lat temu w książce Zapamiętane, w której autor powracał do miejsc szczególnie dla niego ważnych. Tym razem opowieść poświęcona jest ludziom – osobom, których spotkanie na drodze życia kształtowało osobowość autora.

Dzięki opisanym historiom czytelnik poznaje Juliusza Kuleszę w nieznanych dotąd odsłonach – jako małego chłopca spędzającego wakacje w przedwojennej Polsce, nastolatka obserwującego niemieckich żołnierzy na ulicach Warszawy we wrześniu 1939 roku czy żołnierza Powstania Warszawskiego. Lektura ukazuje także prywatne oblicze autora – męża, ojca i dziadka – pozwalając zajrzeć w głąb jego codziennych relacji i emocji.

Licząca ponad 300 stron książka pełna jest historii, które potrafią zarówno wywołać uśmiech, jak i wzruszyć do łez. Fotografie, które zamieszczono w książce pozwalają zobaczyć Juliusza Kuleszę w mniej znanych momentach jego życia, m.in. w dniu rozpoczęcia nauki w 1935 roku czy podczas pleneru malarskiego sprzed ponad 70 lat w Koniakowie.

81. Rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego i zdobycia przez Powstańców gmachu PWPW

4 sierpnia 2025 roku p.o. Prezesa Zarządu Fundacji PWPW Monika Olbryś oraz przedstawiciele Rady Fundacji PWPW wzięli udział w uroczystościach

4 sierpnia 2025 roku p.o. Prezesa Zarządu Fundacji PWPW Monika Olbryś oraz przedstawiciele Rady Fundacji PWPW wzięli udział w uroczystościach związanych z obchodami 81. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego i zdobycia przez Powstańców gmachu PWPW organizowanych przez Fundatora. Przedstawiciele Fundacji PWPW złożyli wieniec pod tablicą pamiątkową upamiętniającą bohaterów wydarzeń sprzed 81 lat.

W trakcie uroczystości zaprezentowano ostatnią książkę autorstwa zmarłego 5 lutego br. Juliusza Kuleszy – Powstańca Warszawskiego i uczestnika walk w obronie Reduty PWPW pt. Spotkania, której wydawcą jest Fundacja PWPW.

Podczas rocznicowych obchodów p.o. Prezesa Zarządu Fundacji PWPW Monika Olbryś w uroczystym przemówieniu ogłosiła zgromadzonym zmianę dotychczasowej nazwy Fundacji: z dumą i wzruszeniem ogłaszam, że Fundacja PWPW zmieniła nazwę na Fundację PWPW im. Juliusza Kuleszy.

Cześć i chwała Bohaterom!

DSC_7658_1

fot. Rafał Jaworski PWPW

Dzień Dziecka z Fundacją PWPW w Domu Dziecka przy ul. Międzyparkowej

Z okazji Dnia Dziecka przedstawiciele Fundacji PWPW mieli ogromną przyjemność uczestniczyć w uroczystości zorganizowanej dla podopiecznych Domu Dziecka przy ul. Międzyparkowej w Warszawie.
Było to wyjątkowy dzień pełen uśmiechów, wzruszeń i wspólnych zabaw. Nie zabrakło prezentów, słodkości oraz animacji, które wywołały wiele radości wśród dzieci. Spotkanie było także okazją do rozmów, budowania relacji i okazania dzieciom, że są dla nas ważne.
Dziękujemy za ciepłe przyjęcie oraz możliwość wspólnego świętowania tego szczególnego dnia. To właśnie takie chwile utwierdzają nas w przekonaniu, jak wielką wartość ma wspólne działanie na rzecz najmłodszych.

💙 Fundacja PWPW – z sercem dla dzieci 💙